Języki obce

Język francuski to język, którym mówi (jako głównym) aż 136 mln. jednostek na naszym globie. Wykształcił się z języka łacińskiego i jest w tej chwili jednym z języków najbardziej do łaciny zbliżonych gramatycznie i pod względem słownictwa. Wpłynęły na niego również, przede wszystkim pod względem wymowy, rodziny celtyckie używane przez Galów, a także germańskie. Istotną liczbę słów zaczerpnięto ze starogreckiego.
Język francuski od XVIII stulecia należy do rodziny języków międzynarodowych, głównie dyplomacji i oświaty. Międzynarodowy wydźwięk francuskiego przypieczętowała w 1789 roku Akademia Berlińska, dając nagrodę Antoine de Rivarola za pismo De l’Universalité de la langue française (O uniwersalizmie języka francuskiego). W języku tym pisali m.in. G. W. Leibniz i Jan Nepomucen Potocki (Rękopis znaleziony w Saragossie). Umiejętność francuskiego była wymagana dla większości odpowiednio wyedukowanej gawiedzi do lat 70. XX wieku.
Język francuski był znany w Polsce, szczególnie pośród kręgów arystokratycznych. W Europie ludzie wyedukowani posługiwali się tym językiem, przykładowo rosyjska arystokracja. W języku polskim dosyć często używane było francuskie “par excellence”. Spuścizna i dobra reklama języka przez władze francuskie sprawia, że cały czas ma on ogromne znaczenie mimo wyparcia go w pewnych sferach przez j. angielski.

Comments are closed.